werken voor 50 cent per dag in de mijnen

Hoi,

misschien alweer best snel voor een volgend verhaal, maar we hebben veel te vertellen, dus:

Bolivia is echt te gek, misschien wel het leukste land tot nu toe! zowiezo is alles veel goedkoper dan in Argentinie of Brazilie, dus dat is al leuk, kunnen weer wat luxe permiteren en hebben afscheid genomen van de tent. Terwijl ik dit schrijf zitten we in La Paz (hoogste hoofdstad ter wereld met 3660m) in een fijne tweepersoonskamer, met eigen badkamer en tv! en het beste dus: wifi op de kamer, terwijl wifi opzich al een zeldzaamheid in Bolivia is! (aanrader: Estrella andina hostal, IIIampustreet 716, wij betalen nu 18 euro p.n.)

Maar goed even bij het begin beginnen: De eerste stop in bolivia was Tupiza, 3 uur over de grens met Argentinie. En daar was de eerste indruk meteen goed, allemaal kleinen vrouwtjes met twee lange zwarte vlechten op de rug en wijde rokken en om het af te maken een bolhoedje, heel leuk gezicht. Verder is Tupiza wel aardig, maar waarom we daar waren was om de toer richting Salar de Uyuni te doen.

Deze 4 daagse jeeptocht is tot nu toe echt wel een hoogtepunt! we begonnen dus in Tupiza op 2950m. Begon al goed want er waren stakingen die dag en de stakende mensen vonden het niet zo leuk dat er wel gewerkt werd en wij wilden vertrekken... resultaat alle banden van de jeeps (ja ook reserve banden) lek en/of leeg!!! maar na anderhalf uur waren we dan toch weg. De eerste dag ging al meteen naar over de 4000m hoogte! mooie omgeving met grappige rotsen en cactussen. Wel lang rijden voor we in het eerste dorpje aankwamen waar we bleven slapen. Hier was alles nog zoals 300 jaar geleden, het favoriete speelgoed van de kinderen een hoepel en lemen hutjes met daken van een soort gras.

Na een koude nacht (door de dekens toch goed geslapen, alleen onze finnen <reisgenoten, Krista, Pasi en Anneliesa> moesten wel vaak naar de Bano...) Zijn we doorgereden (nog meer omhoog naar 5000m) richting de laguna's, hier heel veel Flamingo's gezien, ze zijn zo mooi dat Jeroen wel 200 foto's heeft genomen! De laguna's zelf zijn ook heel mooi, in sommige maanden is laguna verde bijvoorbeeld echt jadegroen, nu helaas was dat effect niet zo te zien maar toch heel mooi. En laguna colorado was vooral met de flamingo's erg mooi. Die tweede overnachting was denk ik ook het hoogste van wat we ooit zullen overnachten": 4315meter! Vooral Pasi had hier last van, al weet hij het aan een maandelijks terugkerende griep.... Wij voelden ons wel okee, alleen die dag op 5000 meter voelden we ons wel echt raar, beetje misselijk...

De derde dag was het op naar de salar waar we na een lange tocht laat in de middag aankwamen. We verbleven in een zouthostel, sliepen in zoutbedden en aten aan zouttafels, heel appart! Hier vierden we jeroen zijn verjaardag, heel atttent kreeg hij van de gids Domingo en de kokkin Marcela een fles wijn. We hebben net gedaan alsof we dat lekker vonden....

De laatste dag was tevens het indrukwekkendst, weer vroeg opgestaan om de zonsopgang boven de zoutvlakte te zien, super! De Salar de Uyuni is de grootste zoutvlakte ter wereld met 12000m2, even ter vergelijking Nederland is iets groter dan 41000 m2!

Echt heel appart zo'n vlakte wit, geen ijs geen sneeuw, niet glad, wel heel mooi!

En je kunt er hele grappige foto's maken.....

Midden op die vlakte heb je een eiland met cactussen wat een goed uitzichtpunt maakt, de cactussen groeien maar 1mm per jaar en er waren er van maximaal 12 meter!

Op het einde even langs de zoutmijnen gereden en de stoomtreinen begraafplaats en de toer eindigde in Uyuni, een klein dorpje vanwaaruit de meesten de tour doen....

Wij zijn hier een nachtje gebleven en hebben die avond nog met de Finnen en onze kokkin gegeten, want die had erg goed voor ons gezorgd en moest lang op haar trein wachten, dus trakteerden wij... (de mensen verdienen schandalig weinig voor heel hard werken, zo sliep zij maar 3 uur per nacht, ook door hoogteziekte, maar ook om de voorbereidingen van onze maaltijden, en overdag mag ze ook niet in slaap vallen naast de chauffeur, want ze moet hem wakker houden!!!)

De volgende dag was het op naar Potosi, met 4020 meter de hoogste stad ter wereld, maar daar gingen we niet voor. In Potosi ligt een berg: Cerro Rico, waarin al sinds de 15e eeuw zink, tin en zilver gemijnt worden onder verschrikkelijke omstandigheden. Je kunt hier een toer doen in de mijnen die echt heel heftig en confronterend is. Het werk is door de eeuwen heen practisch niet veranderd, nog steeds met de hand. alleen gebruiken ze geen slaven uit afrika (die door de europeanen, ja ook door ons, daarheen gebracht werden) meer, maar buiten ze hun eigen mensen uit. Er werken kinderen vanaf 11 jaar in de mijnen (de jongen op de foto is 13 en werkt al 9 maanden in de mijn) die hebben geen keus omdat ze geen geld hebben om te studeren, de scholen zijn wel gratis maar de materialen zoals een uniform kosten geld. We waren op de mijnersmarkt al erg ontsteld dat iedereen zo dynamiet (gebruiksklaar 2 euro) kan kopen, dus ook kinderen!

In de mijnen zijn is ongelooflijk, krap, vaak kruipen, onveilig, en een hoeveelheid stof!!!

De mensen die er werken worden niet ouder dan 45 - 55 jaar, veel sterven er al binnen 10 jaar aan zwarte longen en er komen 45 mensen per jaar om door ongelukken. Er werken nu zo'n 5000 mensen in de mijnen maar dit zijn er veel meer geweest.

Een ervaren iemand (20 jaar werk) verdiend gemiddeld 150 euro per maand, afhankelijk van wat hij vind. De jongen van 13 verdiende 50 eurocent per dag... met 10 uur werken, en nee hij vind het niet leuk, hij wil studeren..... wat maakt hem niet uit.

Na anderhalf uur kruipen en stof ademen waren we echt blij weer daglicht te zien!!!

Voor Jeroen kwam het hoogtepunt nog want op de mijnersmarkt hadden we buiten kadootjes voor de mijners (cocabladeren, dynamiet en softdrinks, hier overleven ze nl op)

Ook dynamiet gekocht om af te steken, dat werd net buiten de mijnen gedaan door onze gids, nadat we het brandend en wel even mochten vasthouden, nou dat hoefde voor mij niet, maar jeroen vind dat wel leuk, dus....

Gelukkig nog heel zijn we vanuit Potosi naar La Paz vertrokken voor een korte stop (komen nog terug voor het echt) om morgen met een militair vliegtuig naar Rurrenabaque in de Jungle te vertrekken! 

Eerst vanavond koninginnedag vieren (ook al hebben we het nieuws van apeldoorn gehoord) in de plaatstelijke nederlandse bar.

Groetjes uit Bolivia

check out the videos

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer