Killer whale on the beach

Na ruim twee maanden in argentinie te hebben rondgereisd zijn we klaar om vannacht richting de grens met Bolivia te vertrekken. Dus nu eerst een update om jullie te vertelen over de rest van de reis door argentinie. De vorige keer hebben we verteld over onze ervaring op de W de trekking in Torres de Paine. San haar knieen zijn ondertussen beter maar we hebben hierna eigenijk ook niet meer gehiked. We hebben een poging gedaan in El Chalten (Fitz Roy) maar het regende daar de hele dag en dus zijn we niet verder gekomen dan het plaatseijke restaurant!
In El Chalten ontmoeten we wel twee Nederlanders, Sabrina en Paul, die allebei (reisden
onafhankelijk van elkaar) ook graag uit dit plaatsje wilden vertrekken (is niet zo makkelijk)
Uiteindelijk zijn we met zijn vieren naar Peninsula Valdez vertrokken. Hier kun je zien en Orka's.
Pinguins zijn heel leuk maar we gingen voor de orka's, er zit een groep van 17 of 18 orka's,
waarvan er 9, als de zeeleeuwtjes net geboren zijn (5 weken rond maart / april), alleen bij hoogtij,het aandurven om tot op het strand te zwemmen een zeeleeuwtje te pakken en zich weer los te makenvan het strand! en dit is de enige plek te wereld waar ze dat doen, dus heel uniek!!! zowiezo hadden wij nog nooit een orka gezien. Dus wij een auto gehuurd met zijn vieren en de hele saaie 200 km naar puntadel norte op die peninsula gereden, en wat denk je? niets.... vijf uur lang zitten staren en niets!
teleurgesteld, maar goed je weet dat 3% kans niet veel is, dus weer teruggereden naar het dorpje op het schiereiland: puerto Piramides. Daar een lekkere pizza gegeten en aan de praat geraakt met twee jongens die een duikcursus deden. Zij zeiden dat we pech hadden, want zij hadden de orka's alle dagen die ze er al waren gezien!! Tja, en omdat we de slaapspullen toch al bij ons hadden (we dachten dat puerto piramides
wel leuk zou zijn) waren we dus al snel overtuigd dat we het de volgende ochtend bij hoogtij nog eens zouden proberen.
Na een nacht in het plaatstelijke hostel: de dames in een dorm met 20 andere dames, en de jongens om 3 uur s'nachts uiteindelijk uit net zo'n dorm, met mannen, ontsnapt aan de muggen naar de auto...(ander verhaal, we zouden om 6.30 vertrekken, maar geen Paul of Jeroen te zien, dus ik die mannendorm in en in het donken heb ik dus aan een vreemde man zijn knie staan schudden, voor ik er achter kwam dat hij helemaal niet op een van de jongens die ik zocht leek:)

Goed wij weer 75 km naar het strand, en dit keer: niets!!! dus na 4 uur de aftocht geblazen. De pinguins waren trouwens wel echt tof om te zien.
Terug in het hostel in puerto Madryn, Sabrina was ondertussen al op een bus verder gestapt, dachten we tochweer na om weer terug te gaan... Paul wilde ook wel, maar had al een buskaartje voor de volgende dag....
Wij uiteindelijk toch weer een auto gehuurd, dit keer gedeeld met een koppel uit engeland, want die vonden een tour ook te duur en wilden ook vooral voor de orka's gaan... (een uurtje bij het strand waar de orka's aankomen, beperkt de kansen natuurlijk wel).

De volgende ochtend reden we dus weer die hele saaie weg naar het strand, af en toe een dier, lama ofzo, ontwijkend.
En ja hoor, we waren nog niet een uitgestapt of iemand kwam al zeggen dat ze er waren!!!!
Nou vier uur met verbazing staan kijken hoe de team moest neerleggen om er direct voor op het strand te staan, hadden wij er net niet voor over....

Maar er stond een goede verrekijker en we hebben toch wat foto's en filmpjes kunnen maken. Conclusie zeer de moeite waard om drie dagen op te wachten.

Na de auto weer te hebben ingeleverd zijn we een paar dagen later uit Puerto Madryn vertrokken met hoge verwachtingennaar Bairoche. Nou viel dat even tegen, regen, regen en nog eens regen, en koud! En een van de Israeli vrije hostels zat dus helemaal vol met met een groep van 20 israelies... Op zich niets tegen ze persoonlijk, maar in een groep
zijn ze echt associaal, erger dan engelsen op vakantie in spanje...
Gelukkig klaarde het een dag genoeg op om van het uitzicht op cerro campanario te genieten, het uitzicht is werkelijk schitterend!

Na vier dagen naar Mendoza vertrokken,. voor beter weer... en dat kregen we, heerlijk om te kamperen, dat deden we dus iets buiten het centrum in park San Martin. Daar was ook de dierentuin en we zijn dus ook even gaan kijken wie s'ochtends zo hard brulde...

Soms erg kleine hokken, maar veel dieren die heel veel te eten hadden...
De zwarte panters waren echt stoer en de Mandryl ook...
Na een paar dagen zijn we de omgeving van Mendoza ingetrokken, eerst naar Cachueta, voor een heerlijke dag in de hot springs, en daarna naar Potrerillos, waar we santa semana hebben doorgebracht op een mooie camping met families diebarbequeden.

 de maandag erna geprobeerd een bus te pakken, toen na een uur wachten iemand kwam vertellen, op maandag hier geen bussen...

 okee! wij 15 km naar de hoofdweg terug lopen in de hoop op een lift, die kwam na vier km. En geluk
we haalden net de bus richting de chileense grens. In los penitentes (skidorp) uitgestapt en meteen toen de bus wegreed,
gedacht wat doen we hier??? echt niets aan als er geen sneeuw ligt en betwijfel zeer of het met sneeuw beter is.
Na een nacht dus de bus naar puente del inca gepakt dat 5 km verderop lag, wel een leuk plaatsje, maar je gaat erheen voor de inca brug, een natuurlijke brug waar mineralen van een bron op afgezet zijn en thermaal baden van de inca's onder liggen.
Onze tassen neergezet in een dorm wat er erg smoezelig uit zag, even naar het toilet te zijn gegaan, wat echt ranzig was,
een lift gepakt (uur wachten) naar las cuevas, een dorpje van niets aan de grens met chili. Daar weer een uur op een lift gekregen dit keer van mensen uit Londen op vakantie, naar het beeld van Cristo de redentor, 8 km verderop, met een dirtroad
die 1500 meter steeg... het uitzicht was wel okee...
Dezelfde mensen brachten ons terug naar het hostel, waar we de tassen hebben gepakt en vertrokken zijn, onder de mededeling
dat het erg vies was! (voor mensen die erover nadenken: het hostel was la vieja estacion)
De bus kwam een half uur later om ons naar Uspallata te brengen, een leuk dorpje waar in de buurt 7 years in tibet is opgenomen.(met Brad Pitt Dames!!)
een nachtje op de camping en weer vertrokken, terug naar Mendoza waar we s'avonds de bus hebben gepakt hierheen: Salta onze laatste
stop in Argentinie en de laatste keer dat we kamperen, de tent heeft het ook opgegeven, maar in Bolivia is een hostel goedkoop en
de plek waar we vannacht heen gaan is al op 3400 meter, dus beetje koud, en het wordt eerst alleen maar hoger...
straks maar pillen tegen hoogteziekte halen...
volgende verhaal dus Bolivia,

hasta luego!

Comment

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Want to receive an email when a new travel story is added? Signup for the mailinglist

Other travelstories

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer